Ze herbergen de meest originele aanplantingen van Mr.Lenoir:
tijdens de wintermaanden kan het waterniveau soms meer dan twee meter stijgen.
De achtergebleven afval in de takken (zoals in de lente van 1994) is er,
na het terugtrekken van het water, het beste bewijs van.
Soms worden er zelfs struiken door het water meegesleurd.
Talrijke rhododendrons en azaleas,
alsook kleine japanse esdoorns, worden door de stroming vaak kromgetrokken,
maar diegene die kunnen ontsnappen aan het watergeweld fleuren telkens weer op in de lente.
Het proper maken van de bomen en struiken is trouwens een jaarlijks weerkerend bezigheid
voor het onderhoudspersoneel.
Laarzen zijn nodig om van het ene eiland naar het andere te gaan,
tenzij er gebruik kan gemaakt worden van een aan het watergeweld ontsnapt bruggetjes.
De aanplantingen in de percelen 41 tot 49 (eertijds weiden)
kunnen best vanaf de talrijke graspaden bewonderd worden die rond deze percelen werden aangelegd.